κώδικας Συμπεριφοράς

Κάθε αρχή, όπως αυτή του σεβασμού της προσωπικότητας και των δικαιωμάτων του άλλου, ισχύει μέσα από τις διαστάσεις των 8x8 μ., που ορίζουν τον αγώνα, με τον ίδιο ακριβώς τρόπο που ισχύουν οι περισσότεροι ηθικοί κανόνες που διέπουν την καθημερινότητα. Η συμπεριφορά στο γήπεδο μεταφέρει σε μεγάλο βαθμό το ήθος και τις αξίες που κουβαλά ο καθένας μας από το σπίτι, το σχολείο, τον πρώτο του προπονητή.

Η αυτοπειθαρχία, ο τίμιος ανταγωνισμός, το fair play, είναι κάποιες από τις αξίες που καλύτερα είναι να μην ξεχνάμε. Προσπαθήστε με την γενικότερη στάση σας, να τιμάτε το άθλημα που έχετε επιλέξει ή σας έχουν επιλέξει να πρεσβεύετε.

Ο σεβασμός προς τον αντίπαλο είναι μια περίεργη δοκιμασία. Όταν φθάσεις στη νίκη είναι η στιγμή που πρέπει να δείξεις ιδιαίτερο σεβασμό στην προσπάθεια και την δράση του. Όχι μόνο όταν σε κερδίσει εκείνος που είναι αυτονόητο πως θα τον σεβαστείς σε μια διαδικασία που σου συμβαίνει καταναγκαστικά.

Αυτό που δεν μπορώ να δεχτώ είναι πως καταφέρνουν να χάνουν επανειλημμένως καλές ομάδες από πολύ χειρότερους αντιπάλους, μόνο και μόνο γιατί τους υποτιμούν. Είναι ανόητο και ιδιαίτερα προκλητικό, πλην όμως πρέπει να παραδεχθώ ότι μου έχει συμβεί. Αισθάνθηκα απίστευτη ντροπή κυρίως γιατί δεν σεβάστηκα τις δυνατότητες και την προσπάθεια των αντιπάλων.

Όμως, και το αντίθετο -δηλαδή να με υποτιμήσουν- μου έχει συμβεί αρκετές φορές και ομολογώ πως ήταν ένας από του κύριους λόγους που υπερέβαλα εαυτόν για να φθάσω στη νίκη. Σε διαμετρικά αντίθετο πόλο, συχνά ομάδες υποτιμούν τον εαυτό τους υπερεκτιμώντας τον αντίπαλο. Υπάρχει σαφής διαχωρισμός μεταξύ του σεβασμού για τον αντίπαλο και του φόβου για τον αντίπαλο.

Προσωπικά θεωρώ ότι ο σεβασμός πρέπει να τελειώνει στο "φέρεσθαι". Οι υπερβολικές δόσεις σε καθιστούν το "καλό παιδί" που σε ελεύθερη μετάφραση σημαίνει βολικός και ακίνδυνος αντίπαλος.

  • Μην φοβηθείς να διεκδικήσεις την νίκη ή το δίκιο σου σε αμφισβητούμενες φάσεις, επηρεασμένος από το κύρος της φανέλας και το μέγεθος του αντιπάλου. Ο πρωταθλητισμός σε θέλει ηθικό και δίκαιο, όχι ηττοπαθή και loser.
  • Μάθε να συμβιώνεις με άλλους αθλητές με ειλικρίνεια και αξιοπρέπεια.
  • Χτίσε σχέσεις που βασίζονται στην ισότητα πέρα από κάθε διαχωρισμό: φυλετικό, κοινωνικό ή οικονομικό.
  • Προσπάθησε να διατηρείς εμπιστευτική κάθε πληροφορία που σου μεταφέρουν και σύντομα θα καταλάβεις πως δημιουργείς σχέσεις που με τον καιρό δυναμώνουν, βασισμένες στον σεβασμό και την ποιότητα. Μια τέτοια σχέση είχε αναπτυχθεί μεταξύ της Ιταλικής ομάδας Gattelli-Perrotta και της δικής μας, που σας διαβεβαιώνω πως δεν κλονίστηκε από την αντιπαλότητα και τα αποτελέσματα των μεταξύ μας αγώνων.

Ίσως γιατί στην δική μου φιλοσοφία όλες οι διαμάχες τελειώνουν όταν σφυρίξει τη λήξη ο διαιτητής. Είχα πλήρη επίγνωση πως ο ρόλος της κακιάς "παίζεται" όταν η μπάλα είναι στον αέρα και μετά όλα ξεχνιώνται.

Αρκεί το ρόλο του κακού να τον παίζεις με αξιοπρέπεια και να ξέρεις να συγχαίρεις τον αντίπαλο όταν χάσεις. Η διαφορά είναι πολύ λεπτή μεταξύ του "ξέρω να χάνω" και του "μαθαίνω να χάνω". Μπορεί στο λεξικό να έχουν σχεδόν ταυτόσημη έννοια, όμως στο γήπεδο τα πράγματα είναι πολύ διαφορετικά. Μπορεί να δείχνεις με την στάση σου ότι ξέρεις να χάνεις- πρόσεξε, όμως, ποτέ μην το δεχτείς, γιατί υπάρχει φόβος να το συνηθίσεις!

Αυτός είναι και ο κύριος λόγος που δεν έχω κλάψει ποτέ για παιχνίδι. Δεν το αναφέρω με έπαρση ή θρίαμβο. Σέβομαι παρόμοιες αντιδράσεις συμπαικτών. Δεν μου βγήκε όμως ποτέ. Όταν κέρδιζα -λόγω ιδιοσυγκρασίας- σπάνια πανηγύριζα ανοιχτά. Όταν έχανα, απλά περίμενα υπομονετικά την επόμενη φορά που θα συναντήσω τον ίδιο αντίπαλο. Δεν ξέρω αν έκανα σωστά ή λάθος. Το σίγουρο είναι ότι δεν υποχρέωσα τον εαυτό μου να έχει την συγκεκριμένη συμπεριφορά. Υποψιάζομαι όμως ότι έχει να κάνει με το ρήμα "παίζω". Η εσωτερική φωνή μού υποδήλωνε: "Κλάψε για οτιδήποτε άλλο εκτός από τα παιχνίδια." Και το βόλεϊ είναι ένα παιχνίδι και τίποτα άλλο.

Οι σχέσεις και οι συμπεριφορές δοκιμάζονται στα δύσκολα, συνεπώς το ήθος διαφαίνεται στις ήττες. Το να χάσεις μια φορά από μια ομάδα δεν σημαίνει κάτι. Αν όμως χάσεις δύο, μάλλον, ο αντίπαλος είναι καλύτερος. Συνεπώς, μην ψάχνεις δικαιολογίες σε τραυματισμούς ή στον παράγοντα "τύχη".

Ειλικρινά θυμώνω πολύ όταν παρακολουθώ αθλητές να αρνούνται να παραδεχτούν την ανεπάρκειά τους και να χρησιμοποιούν την τύχη ως δικαιολογία, με δηλώσεις όπως: "η τύχη δεν ήταν με το μέρος μας σήμερα".

Πιστεύω στους εκάστοτε "Γκαστόνε", ή, αν θέλετε στο "άστρο" κάποιων αθλητών. Πόσο αλαζονεία και αυταρέσκεια μπορούν όμως να κρύβουν τέτοιες δηλώσεις; Στην ουσία πρόκειται για υποτίμηση της προσπάθειας του αντιπάλου και σαφέστατο βαυκάλημα του εγώ μας.

Οι μεγάλες ομάδες διακατέχονται και από "μεγάλες" συμπεριφορές
Κατά την διάρκεια του αγώνα συγκεντρώσου αμιγώς στο παιχνίδι και απόφυγε τις περιττές κινήσεις και χειρονομίες που πιθανώς αποσπούν τον συμπαίκτη σου από το στόχο του. Προσπαθήστε και οι δύο να έχετε μια ήρεμη εγρήγορση που βασίζεται στα τεχνικά στοιχεία, απαλλαγμένη από λόγια.

  • Διατηρήστε μια σιωπή, να ακούγεται μόνο η μπάλα και τα απολύτως απαραίτητα.
  • Δείξτε ότι έχετε επίγνωση του τι συμβαίνει.

Κατά την άποψή μου, οι μεγαλειώδεις πανηγυρισμοί καταδεικνύουν ομάδες που δεν είναι συνηθισμένες στην επιτυχία και παθιάζονται με το παραμικρό.

Το ίδιο ισχύει και με τα λάθη. Μην "πέφτετε" από τα λάθη σας αλλά προσπεράστε τα. Προσπαθήστε ακόμα κι αν έχετε κάνει κακή αρχή, να φθάσετε στη νίκη. Εξάλλου αυτό είναι το χαρακτηριστικό γνώρισμα των μεγάλων αθλητών. Να προσπερνούν τον κακό τους εαυτό.

Το πιο δύσκολο όμως και εξίσου σημαντικό είναι η στάση σας απέναντι στα λάθη του συμπαίκτη. Αποτελεί αλάνθαστο δείκτη της ποιότητας του χαρακτήρα ενός αθλητή, ο τρόπος με τον οποίο διαχειρίζεται την κακή απόδοση του συμπαίκτη. Άλλοι φωνάζουν δυνατά, άλλοι αρνούνται να δώσουν το χέρι, ενώ κάποιοι άλλοι νομίζουν ότι είναι "καθώς πρέπει" - γιατί δεν εκφέρουν λόγο - εντούτοις με την στάση του σώματος τους, "λένε" πολύ περισσότερα, οδηγώντας την ομάδα στο χειρότερο δυνατό αποτέλεσμα.

Τέλος
Ενδεχομένως οι επιτυχίες να σας καταστήσουν πρότυπο για πολλά μικρά παιδιά που πιθανόν να σας αντιγράψουν. Φροντίστε, λοιπόν, να παράγετε μηνύματα αντάξια ενός προτύπου, τόσο μέσα στο γήπεδο όσο και έξω από αυτό. Για παράδειγμα, ακόμα κι αν είστε περιστασιακοί καπνιστές, φροντίστε να μην το δείχνετε στα νέα παιδιά που σας παρακολουθούν. Δεν νοείται για έναν αθλητή να ανάβει τσιγάρο μετά τον αγώνα ή παρακολουθώντας ένα παίχνίδι από την εξέδρα. Θυμηθείτε να υποστηρίζετε με την συμμετοχή σας κάθε προσπάθεια με κοινωνικό μήνυμα, όπως εκδηλώσεις κατά των ναρκωτικών και του αλκοόλ ή και εκδηλώσεις αντικαπνιστιστικού χαρακτήρα.

Κυρίως όμως δείξτε την αποστροφή σας για τον κόσμο των αναβολικών, προωθώντας τα αθλητικά ιδεώδη και τιμώντας τον χώρο με την ευγενική και χωρίς υστεροβουλία στάση σας.

xorigi new 13